Mimara Museum Zagrzeb Chorwacja

Muzeum Mimara w Zagrzebiu

Muzeum Mimar w Zagrzebiu jest jednym z najbogatszych muzeów pod względem eksponatów. Został założony przez darowiznę od kolekcjonera Ante Topić Mimary i otwarty dla publiczności w 1987 roku.

Dziś muzeum mieści się w neorenesansowym budynku dawnego gimnazjum, które ukończono w 1898 r. Według projektu niemieckich architektów Ludwiga i Hulssnera.

Dzisiejsze gospodarstwa muzealne obejmują 3 750 dzieł sztuki. Wśród prac możemy wyróżnić blisko 450 obrazów różnych europejskich szkół i mistrzów od okresu gotyku, renesansu i manieryzmu po barok, XIX wiek i postimpresjonizm z początku XX wieku.

Wystawa stała podzielona jest według rodzaju materiału, ale jest chronologicznie złożona:

Na parterze znajdują się przedmioty z kolekcji szkła, orientalnych dywanów i dzieł sztuki bliskowschodniej i dalekowschodniej.

Na pierwszym piętrze prezentowane są materiały archeologiczne, kolejność chronologiczna, późna starożytność i wiele dzieł europejskiej rzeźby i rzemiosła.

Drugie piętro przeznaczone jest do malowania.

Muzeum posiada niezwykle cenne użyteczne i dekoracyjne wyroby ze szkła. Sięgają do starożytnego Egiptu (od 2. tysiąclecia pne), od czasów starożytnych i wczesnośredniowiecznych, od krajów islamskich (między IX a XIV wiekiem), z Wenecji jako ważnego ośrodka produkcji szkła, a także z innych krajów europejskich. (od XV do XIX wieku). Odwiedzający kolekcję mogą zobaczyć reprezentatywne okazy szczotkowanego i grawerowanego szkła niemieckiego pochodzenia oraz doskonałe artefakty z XIX-wiecznej czeskiej produkcji szkła.

Ciekawa jest kolekcja tkanin z orientalnymi dywanami pochodzącymi z Persji, Turcji i Kaukazu od XVI do XX wieku.

Sztuka dalekowschodnia zostanie zaprezentowana przez wiele wystawionych przedmiotów pochodzących z chińskiej sztuki. Są to szczególnie cenne okazy brązu, ceramiki i porcelany. Oprócz wymienionych przedmiotów można również zobaczyć niektóre z rzadkich materiałów, takich jak jadeit lub róg nosorożca. Wystawiono także przedmioty wykonane z drewna, rogów, kości słoniowej, rzeźbionego lakieru i przedmiotów zdobionych emalią.

Kolekcja ikon jest zdominowana przez czołowe okazy szkół malowania ikon w Wenecji-Bizantyjskiej, Grecko-Bizantyjskiej, Moskwie i Nowogrodzie. Istnieją również przedmioty z okresu od VI do XII wieku, pochodzące z Palestyny, Antiochii i Azji Mniejszej.

Większość kolekcji obrazów składa się z dzieł europejskich mistrzów. Prace pochodzą ze szkół i warsztatów od XIII do XX wieku, z różnymi cechami stylistycznymi.

Jedną częścią zbiorów muzealnych jest zbiór rysunków. W tej kolekcji możemy wskazać bardzo cenne dzieła europejskich mistrzów (Bronzino, Ch. Le Brun, C. Lorrain, F. Guardi, Gericault i inni), a nawet miniatury pochodzące z Chin, Armenii, Iranu i innych krajów wschodnich.

Specjalna sala na drugim piętrze budynku poświęcona jest Anti Topić Mimara.