Akwedukt Dioklecjana, Split

Akwedukt Dioklecjana należy do dziedzictwa archeologicznego Splitu, a jego trasa łączy rzekę Jadro koło Solina z Pałacem Dioklecjana w centrum miasta. Dla zwiedzających zainteresowanych antyczną inżynierią to jedno z najwymowniejszych świadectw tego, jak Rzymianie zaopatrywali w wodę wielką rezydencję cesarską. Jest dobrze znany w całym województwie splicko-dalmatyńskim.

Akwedukt powstał w późnym antyku, mniej więcej w tym samym czasie co pałac, pod koniec III lub na początku IV wieku. To kanał o długości dziewięciu kilometrów, który prowadził wodę wyłącznie dzięki własnemu ciężarowi, czyli spadkowi terenu, bez żadnych pomp. Budowniczowie dostosowywali go do krajobrazu: na niektórych odcinkach przebito go przez tunele i wykopy, gdzieś wykuto go w litej skale, a w innych miejscach przechodził nad łukami. System dostarczał dużych ilości wody, więcej, niż potrzebował pałac, dlatego w swojej epoce wyróżniał się wydajnością w rzymskiej prowincji Dalmacji. Po wiekach zaniedbania kanał został gruntownie odnowiony i oddany do użytku w 1878 i 1879 roku, w czasach austriackiego panowania.

Akwedukt Dioklecjana jest chronionym dobrem kultury i został wpisany do Rejestru dóbr kultury Republiki Chorwacji pod numerem Z-6026. Znajduje się w gminie Split, w województwie splicko-dalmatyńskim.

Zdjęcie: W.D. Schram, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons.
Dane: Rejestr dóbr kultury Republiki Chorwacji (Ministerstwo Kultury i Mediów), otwarta licencja; współrzędne: Wikidata (CC0).