Zespół kulturowo-historyczny miasta Supetar

Supetar to główna osada na północnym brzegu wyspy Brač, w żupanii splicko-dalmatyńskiej, rozłożona wokół szerokiej i rozczłonkowanej zatoki. Ładnie urządzone nabrzeże z szeregiem dwupiętrowych domów, a pod współczesnym obliczem kryje się opowieść o pierwszych mieszkańcach, którzy osiedlili się przy porcie.

Pierwsza osada powstała wokół zatoki zwanej in portu sancti Petri; na wzniesieniu po jej zachodniej stronie stał wczesnochrześcijański kościół św. Piotra, z przedsionkiem i fragmentami mozaikowej posadzki. Nazwę Supetara po raz pierwszy odczytuje się na początku XV wieku, gdy był tu kasztel do obrony portu. Stalsza osada przy morzu, z około 60 mieszkańcami, zaczęła się kształtować dopiero w drugiej połowie XVI wieku. Na początku XVII wieku stał się odrębną parafią, wydzieloną z Donjego Humca. Do 1870 był przystanią Nerežišća, gdzie siedział książę i zarząd wyspy; wtedy ciężar życia przeniósł się na wybrzeże, nabrzeże zostało urządzone, a dwupiętrowe domy nadały mu reprezentacyjny wygląd.

Zespół jest chronionym dobrem kultury, wpisanym do Rejestru dóbr kultury Republiki Chorwacji pod oznaczeniem Z-5722.

Dane: Rejestr dóbr kultury Republiki Chorwacji (Ministerstwo Kultury i Mediów), otwarta licencja; współrzędne: DGU (centrum miejscowości).