Lazarety – Dubrovnik

Lazareti znajduje się w Dubrowniku, a precyzyjniej około 300 metrów od murów Dubrownika. Jest to mniejszy kompleks starych, połączonych ze sobą budynków, których celem była ochrona mieszkańców przed możliwymi chorobami w czasach Republiki Dubrownickiej. Wiemy, że Dubrownik był ważnym miastem portowym i przyjmował podróżnych z całego świata. Z tego powodu Wielka Rada Republiki Dubrownickiej 27 lipca 1377 roku podjęła decyzję, którą po raz pierwszy na świecie wprowadzono kwarantannę jako środek ochrony przed wprowadzaniem i rozprzestrzenianiem się chorób zakaźnych. W tamtym czasie szczególnie obawiano się dżumy. Decyzja ta została opublikowana w tak zwanej Zielonej Księdze (Liber viridis) pod tytułem Veniens de locis pestiferis non intret Ragusium nel districtum, co w tłumaczeniu znaczy „Kto przybywa z zarażonych terenów, niech nie wchodzi do Dubrownika ani na jego terytorium“.

Do Lazaretów musieli wchodzić zarówno mieszkańcy, jak i cudzoziemcy przybywający z zarażonych terenów. Spędzali w tym kompleksie 30 dni, aby można było sprawdzić, czy są chorzy, czy nie.

W decyzji z 1397 roku ustalono, że cudzoziemcy i ich statki nie mogą pływać na zachód od Molunatu ani na wschód od Mljetu. Tą samą decyzją ustanowiono również kwarantannę na wyspie Mrkan, gdzie w tamtym czasie znajdował się klasztor franciszkański, oraz na Mljetu, gdzie znajdował się klasztor benedyktyński.

Ze względu na dużą odległość, ale także z przyczyn strategicznych, w XV wieku kwarantannę przeniesiono bliżej Dubrownika. Na początku XV wieku w Dubrowniku istniał lazaret w Dańcach. W tym celu w 1430 roku wyznaczono niektóre domy w miejskim parku Gradac, a od 1457 roku budowano lazaret w Dańcach wraz z kościołem obok. Dobra organizacja tego lazaretu umożliwiła całkowite zaniechanie kwarantanny na wyspach koło Cavtatu.

W 1533 roku zaczęto budować lazaret na Lokrum. Choć zbudowano duży czworokątny lazaret, nigdy nie został on zakończony ani wykorzystany do kwarantanny. Na końcu XV wieku podjęto decyzję o budowie lazaretu na Ploče. Budowa lazaretu na Ploče zaczęła się w 1590 roku, a zakończyła w 1642 roku. Czas trwania kwarantanny wydłużono z trzydziestu do czterdziestu dni, a pracownicy zdrowia zwani kacamortami nadzorowali wykonywanie i przestrzeganie przepisów kwarantanny.

Przeniesienie lazaretu na Ploče oznacza przerost tej instytucji z ram sanitarnego nadzoru morskiego w kordon sanitarny skierowany w stronę zaplecza lądowego.

Dzisiejsze Lazareti i oferta turystyczna miejsca

Dziś ta osada przy Dubrowniku daje wgląd w historię miasta, a także w historię światową – szczególnie w zakresie żeglugi i chorób, których się obawiano. Oprócz tego historycznego okna, Lazareti jest dziś popularnym celem turystycznym i miejscem różnych wydarzeń kulturalnych i muzycznych.

Klub Lazareti jest jednym z bardziej znanych i bogatszych treściowo miejsc w tym regionie. Odwiedzają go goście z całego świata, a ze względu na różnorodność programu, każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Klub Lazareti dziś stanowi scenę klubową zintegrowaną z programami Warsztatu Artystycznego Lazareti. Działa jako część niezależnego centrum produkcji kulturalnej. Klub znajduje się w historycznym kompleksie kwarantanny Dubrownika, rozciągającym się na wschód od Starego Miasta i podzielonym na części poświęcone muzyce, teatrowi, warsztatom, galerii sztuki oraz innym interesującym wydarzeniom.

Dziś ta część przedmieścia jest znana z rozwoju kultury miejskiej, sięgającego początku lat 70.

Dziś, chcąc przyciągnąć publiczność klubową przez cały rok, Klub Lazareti rozwija miesięczne i tygodniowe programy wydarzeń i imprez, a oczywiście są tu też koncerty i występy na żywo.

Klub składa się z interaktywnej sceny i jest kombinacją wewnętrznych i zewnętrznych przestrzeni dubrownickich Lazaretów. Składa się z trzech oddzielnych poziomów: wewnętrznej przestrzeni klubu, tarasu i plaży. Wejście na plażę oferuje jeden z najatrakcyjniejszych widoków na historyczny port Starego Miasta.