Letnia rezydencja Cindro – Strožanac

Powszechnie znany dom Cindro zachwyci was już od pierwszego wejrzenia. Wielu już tu nocowało, a jeszcze więcej jest tych, którzy chcieliby to zrobić. Po tej historii i wy będziecie w jednej z wymienionych grup. Cindro to splicka rodzina patrycjuszowska, pochodząca z Poljicy, której członkowie zajmowali różne urzędy w Splicie. Brali udział w życiu publicznym miasta, a rodzina mieszkała w miejskiej dzielnicy św. Marcina, w północnej części Palacu Dioklecjana.

Splickiej linii rodziny potwierdzono szlachectwo austriackie w 1822 roku. Dziś na pamiątkę rodziny, na naszą radość, zachował się elegancki dwukondygnacyjny dom, usytuowany bezpośrednio przy głównej drodze przechodzącej przez Podstranę w Strožancu.

Poznajcie trochę lepiej rodzinę Cindro

Znacząca splicka rodzina Cindro już w XV wieku posiadała ziemie w kilku miejscach w okolicy Podstrany. Za zasługi w walce z Turkami, w podziękowaniu, wenecki providur przyznał rodzinie Cindro majątek w Strožancu. Ten wkrótce stał się posiadłością turecką, lecz Republika Wenecka na koniec XVII wieku zwróciła go właścicielom i dukalem z 1734 roku potwierdziła ich prawo własności.

Rodzina wkrótce wzniosła przy wybrzeżu budowlę, która oprócz funkcji mieszkalno-gospodarczej miała też rolę obronną. W planie mieszkania wkomponowano fortyfikacje i strzelnice, a w XIX wieku willę ozdobiono również herbem rodzinnym nad drzwiami wejściowymi, przeniesionym z splickiego palacu rodzinnego.

Już w tamtym czasie letnia rezydencja gościła orkiestry kameralne i służyła jako scena dla koncertów i wykonań ówczesnych nowych oper. Takie wykonania stały się częścią tradycji, która jest pielęgnowana do dziś.

Interesujące szczegóły domu Cindro

Dziedziniec kompleksu ma powierzchnię 900 metrów kwadratowych i dziś przekształcony jest w park z starannie wybranymi gatunkami ogrodniczymi, wśród których dominują gatunki śródziemnomorskie. Możemy wyróżnić oleander, palmy, morwy i bukszpan. Odkąd w 1979 roku letnia rezydencja została chroniona jako zabytek kultury, a następnie odrestaurowana, wnętrze wykorzystywane jest jako letnia rezydencja jej właścicieli, a dziedziniec jako elegancka zielona scena podstrańskich letnich wydarzeń kulturalnych.

Cindro znajduje się tuż przy morzu w Strožancu. Wielu zgodzi się, że to niezaprzeczalnie najpiękniejsza budowla na całym pasie od Splitu do Omišu. Jest to baśniowy, prastary dworek z interesującymi historycznymi opowieściami, który stanowi rzadko zachowany kompleks wiejsko-gospodarczy z XVII wieku.

Dom został w 1979 roku wpisany do rejestru nieruchomych zabytków kultury. Szczególną wartością letniej rezydencji jest zachowany park bujnej śródziemnomorskiej roślinności. Kompleks świadczy o historycznej tradycji dalmatyńskiego patrycjatu w kwestii estetyki otoczenia i zharmonizowanego życia w nim.

Potomkowie rodziny Cindro przebywają w dworku w miesiącach letnich, kiedy na terenie letniej rezydencji odbywają się także letnie wydarzenia kulturalne.

Według ustnej tradycji rodzina Cindro była znaną rodziną lekarską. Hrabia Jeronim Cindro za zasługi w wojnie kandyjskiej otrzymał majątek w zachodniej części Strožanca. Majątek wkrótce przeszedł pod panowanie tureckie, aż Republika Wenecka zwróciła go rodzinie Cindro w 1699 roku.

Na drzwiach wejściowych widoczny jest herb rodzinny, przeniesiony z Palacu Cindro w Splicie. Większy dom służył celom gospodarczym i składał się z konoby (piwnicy) i pierwszego piętra.

W 1734 roku własność rodziny Cindro potwierdzono „Ducalem”. Na początku XIX wieku domy zostały spalone przez Poljiczan i armię francuską jako akt odwetu. W 1884 roku Josip Cindro dobudował drugie piętro większego domu i okazjonalnie mieszkał w nim z rodziną. W tym czasie w letniej rezydencji częste były koncerty kameralne z fragmentami nowych oper.

Kilka lat przed II wojną światową na dziedzińcu zasadzono magnolię, która dziś przewyższa dom, a odnowiono pierwsze i drugie piętro większego domu. Po wojnie majątek skonfiskowano, z wyjątkiem idealnej połowy należącej do Marina Cindro. Dom został w 1979 roku wpisany do rejestru nieruchomych zabytków kultury. Poprzez dziedziczenie, wykup i darowizny Nikola Cindro stał się właścicielem całego kompleksu domów i parku.

W 1999 roku zaczęła się odnowa kompleksu, tak że letnia rezydencja, większy budynek i brukowanie dziedzińca zostały odrestaurowane do 2001 roku. Niestety mury wokół kompleksu nie zostały naprawione. Wnętrze dworku jest dziś urządzone według współczesnych potrzeb życia, jedynie parter zachował patynę dawnych czasów.